माझे हात -पाय पकडले होते आणि एकाने सुरा माझा मानेवर धरला होता आणि त्यातल्या एकाने विचाले पयसा किधर है ..... पयसा किधर है ..... पयसा किधर है ..... मी खूप घाबरलो त्याना मी इशाऱ्याने खुणावले कि त्या पिशवीत आहे म्हणून त्यातल्या एकाने पिशवी बघितली त्यात पैसे आहेत कि नाही ते त्यात होते हे कळल्या वर ते सर्व पिशवी घेऊन पळून गेले. मी रडूही शकत नाहि ....कारण माझे अश्रूही संपले आता . मग मीं तसाच बसून राहिलो. मग काय परत उद्या पासून परत सुरु करावं लागेल भीक मागायला आणि काय करूशकतो मी गरीब माणूस .
मग मी ती झोपायची जागा म्हणजे ऐरकंडिशन जागा सोडली कारण तसाच आहे तुम्ही म्हणाल कि चोरी झाली म्हणून आणखी काय असणार ...... आहे मी जिना चढत असताना काही चारसुली / गरजुली काही मुले पहिली होती तीच मुले माझा वर हाला करता कारण आपल्याला आधीच सावध झाला पाहिजे होतं . असं होत कधी कधी मुंबई शहारा मध्ये..... विचार करता करता सकाळ झाली. आज माझा कडे सकाळी नास्ता ( न्याहारी ) करायला पैसे नाहीत. आज उपाशी पोटी भीक मागावी लागलं ..... आणि आम्हाला उपाशी राहण्याची सवय आहे. मी जर कुत्रा - मांजर असत तर किती बर झालं असत असो. माणसाचा जल्म नको असं वाटत आहे. भीक मागत असताना एक महिला माझा जवळ अली मला वाटलं कि चला थोडे पैसे कमी पडत होते खाण्या साठी पण तिने मला पोळी ( चपाती ) -भाजी दिली. "अरे वा" मनातल्या मनात बोललो चला सकाळची खाण्याची वेवस्था झाली.
दुपारी भीक मागत असताना अचानक एक मुलगा धावत गेला , त्याच्या मागे काही लोक धावत होते आणि ओरडत होते चोर .... चोर ..... चोर..... पकडा त्याला .... मग काय मीपण त्यांना सांगितले समोर गेला म्हणून..... काय बोलणार आता , हे होतच राहत या मुंबई शहरा मध्ये. या मुंबई मध्ये जगन हे खूप कठीण झालं आहे . काही वेळानी त्या चोराला दोन पोलिसांनी पकडलं आणि घेऊन गेले. चोरी करणार तर हेच होणार. चला आजचा दिवस तर गेला. संध्या कालची वेळ होती, अचानक आरडा -ओरडा सुरु झाला ...... रेल्वे स्टेशन वर, मला कानी कळले नाही काय झाले ते ... मला वाटलं काहीतरी झालं असेल. मी मग माझं काम सुरु केलं , भीक मागू लागलो. थोड्या वेळाने काही रेल्वे कर्मचारी धावत गेले , मी मनातं बोललो काहीतरी झाल आहे हे मात्र नकी ..... त्या सर्व रेल्वे कर्मचाऱ्यांनी काही तरी घेऊन येत होते पांढऱ्या कपड्यातून ते हळू हळू येत होते , काहीजण डोळे बंद करत होते , एक महिला तर चकर येऊन खाली पडली ... मी थोडा घाबरलो ते कर्मचारी माझा जवळ येऊ लागले ,... बघतोतर काय ... ... ...
पुढे चालू .... /to be continued...
